Eksperyment Stanleya Millera

Okna pełne  blasku

Eksperyment Stanleya Millera (ubóstwiać Millera–Ureya) – idealny próba stanięcia istnienia na Ziemi. Wykonany został w 1953 roku za pośrednictwem Stanleya Millera w laboratorium Harolda C. Ureya na Uniwersytecie Chicagowskim. Polegał na udawaniu domyślnych zadatków media wczesnej Ziemi i egzaminował prawdopodobieństwo zaistnienia ewolucji chemicznej.

Założenia pomiaru podtrzymywały się na hipotezie wysuniętej w poprzek Aleksandra Oparina zaś Johna Haldane'a (projekt Oparina-Haldane'zaś), że redukcyjna powietrze Ziemi w owym czasie sprzyjała syntezie kompozytów organicznych z nieorganicznych prekursorów.

Przebieg testu

Substancje wynikowe: mowa trawa (H2O), metan (CH4), amoniak (NH3) operacja logiczna wodór (H2)

Schemat testu

Aparatura: sterylny ukształtowanie dwu butelek szklanych, jednej zasypanej ułamkowo watą, pozostałej obejmującej elektrody, między którymi trwoniono wyładowania elektryczne (łuk elektryczny) symulujące wyładowania elektryczne w aurze. Para z podgrzewanej manierki spodniej pobudzała się z doprowadzanymi z pozornie trunkami, następnie poddawana poprzednia wykonywaniu wypakowań elektrycznych w chmurnym naczyniu, następnie po schłodzeniu w chłodnicy odskakiwała do zwierzchniego naczynia.

Wyniki: po tygodni życia testu 10-15% węgla doprowadzonego do organizmu znajdowało się w syndykatach organicznych. Dwa odsetek węgla wykreowało 13 aminokwasów z 20-22 budujących białka w układach mocnych. Najczęstszym znajdowanym aminokwasem ówczesna glicyna (najprostszy aminokwas). Badania kierowano wewnątrz pomocą chromatografii bibułowej)

W październiku 2008 roku przebadano ponownie efekty ekstrawaganckich sprawdzianów Millera stosując nowoczesne procedury bystre. Nowe efekty dowiodły, że w jednym z pomiarów Millera powstały aż 22 odmienne aminokwasy.

*Aminokwasy biogenne

Warianty sprawdzianu

  • podłoże węgla: tlenek węgla (CO) lubować się dwutlenek węgla (CO2) miast metanu
  • korzenie azotu: N2 w miejsce amoniaku
  • podstawa swady: połysk UV zamiast wyładowań elektrycznych

Rezultaty harmonizowały prawdziwemu sprawdzianowi.

Interpretacja

Był owe zwierzchni pomiar udowadniający wybór dostania bezproblemowych kanonicznych faktorów stworów rączych z rzeczy nieożywionej. Utorował mężczyzna drogę na rzecz rządu równoległych sprawdzianów. W 1961 r. Joan Oró dostał aminokwasy z cyjanowodoru (HCN) operacja logiczna amoniaku w roztworze wodnym, uzyskując ponadto wielkie części adeniny. Późniejsze eksperymenty unaoczniły, iż inne zasadzie RNA zaś DNA mogą być pozyskane w udawanym prebiotycznym środowisku w aurze redukcyjnej.

W mieszaninie znajdowały się zarówno inne, niewystępujące w układach obrotnych aminokwasy tworzące minipeptydy z innymi aminokwasami.

Pierwotna klimat Ziemi

Doświadczenie Millera eryguje, iż prehistoryczna atmosfera Ziemi egzystowała stalowo redukująca. W aurze zblazowanej - postulowanej współcześnie za pośrednictwem poniektórych geochemików - wydajność reakcji syntez stosunków organicznych, a przede wszystkim aminokwasów zwęża się o kilka szeregów kwoty.

Krytyka sprawdzianu

Krytyka eksperymentu usprawiedliwia się przede każdym na 3 dowodach:

  • Błędne materiały - recenzenci fortyfikacją, że w pomiarze niekoniecznie użytkowano amoniaku, kto egzystowałby zneutralizowany w poprzek promienie UV, oraz też nie uwzględniono tlenu, jaki był wiecznie szczegółem atmosfer
  • Błędne żyłka - przekazaniem krytyków, budowa aparatury honorowała spleść odrobiny w aminokwasy, jednakże onego zezwolono na powtórne rozczepienie ich.
  • Błędne wyniki - krytycy odczuwają, iż 98% otrzymanych faktorów konstytuowały substancje trujące, a pośród uzyskanych aminokwasów wprost przeciwnie środek z nich była lewoskrętna.

Literatura suplementarna

  • J.L. Bada, A. Lazcano. Stanley Miller's 70th Birthday. „Origins of Life and Evolution of the Biosphere”. 30, s. 107–12, 2000. doi:10.1023/A:1006746205180. 

Dodaj komentarz

Nasze projekty